گمگشته

این روزها گمان میبرم

دلم بزرگ شده است

این روزها که "من"

در چند سالگی خود گمم

و بدهکارم به ماه

به رود

به کوه

به صبح

به زمان

به عشق

به عشق

به عشق و به جهان

این روزها که غریبم در آبادی خویش

این روزها که چشمانم آن دو چشم بینوایم

بی هوا

بی بهانه و با بهانه

آوای هق هق خود را

بلند و بلند بلندتر میکند

دلم اما صبوری میکند

این روزها که منطقم

سکوتیست که میلرزاند

بندبند شعورم را

دلم اما خویشتن داری میکند

این روزها که تمام "من"

قصد دلم را

قصد نابودی دلم را کرده اند

دلم بزرگ شده است

بزرگتر از "من"

این روزها که "من"

گمم

در چند سالگی خود ...